Opmerkelijk

Geschokte vissers konden hun ogen niet geloven. Een haai zwom rond met een been tussen zijn krachtige kaken. Ze besloten het roofdier te vangen en namen het mee aan wal. De kustwacht sneed de haai open en toen vielen de vissers achterover van verbazing. In de buik van de haai zat een onthoofd lijk.

Lokale agenten trachten nu uit te vissen van wie het been, de twee armen en de torso zijn. Momenteel worden er op de Bahamas drie mannen vermist. Mogelijk is het slachtoffer van de haai een van hen.

Been in muil
Humphrey Simmons merkte het been in de muil van de tijgerhaai op. "We besloten om hem te vangen, bonden een touw rond zijn staartvin en sleepten hem naar onze boot. We wilden gewoon het been uit zijn muil halen en hem laten gaan maar de haai woog heel zwaar." Simmons en zijn makkers vermoedden toen dat er nog meer in de buik van het beest zat. "Toen ik hem naar onze boot wou halen, merkte ik dat hij wel erg zwaar woog. De haai stond ook verschrikkelijk. We hadden toen al het vermoeden dat er nog meer lichaamsdelen in zijn buik zaten."

Het slachtoffer was een "stevig gebouwde zwarte man zonder identificatiekenmerken". Hij was ook naakt. De politie wacht nu de resultaten van het DNA-onderzoek af om te bepalen of het slachtoffer een van de drie vermisten is.

Simmons was samen met zijn makkers Keith Ferguson en Stanley Bernard aan het vissen. Ze hadden een vis aan de haak toen de haai er plots vandoor wou gaan met de vangst. Toen ze het beest naar hun boot gesleurd hadden, werden ze voor ze voor eiland van New Providence geëscorteerd door een schip van de zeemacht.

Was slachtoffer al dood?
De vraag die de politie nu bezighoudt is hoe de man aan zijn einde gekomen is: was hij al dood voor hij in de buik van de haai belandde of heeft het roofdier hem verscheurd? Volgens een Britse haaienkenner is het onwaarschijnlijk dat de tijgerhaai de man gedood heeft. "Tijgerhaaien vallen zelden mensen aan. Ze zijn erg volgzame en rustige haaien. Ze hebben wel de reputatie van straatveger. Vaak worden er delen van autowrakken of meubels gevonden in hun magen", zegt Richard Pierce, voorzitter van de Shark Trust in Plymouth. En toch, sinds 1580 werden er al 158 dodelijke aanvallen door tijgerhaaien geteld, weten ze hij het Florida Museum of Natural History. (HLN)

In Australië hebben overheidsmedewerkers een act uit het programma van een rondtrekkend Russisch circus laten schrappen. Die was naar verluidt in strijd met de wet ter beschermingen van de dieren.

Een vrouw zou als kunstje een levende vis inslikken. Vervolgens zou ze die proberen uit te braken.

"Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat vissen pijn ervaren en daardoor onder de dierenbeschermingswet vallen", aldus de Australische dierenbeschermer Glenys Oogjes.

Die bestempelt de act dan ook als onmenselijk, achterlijk en totaal niet leerzaam. De manager van het circus wil het voorval niet becommentariëren.

Het is een studierichting die je doodgraag moet willen volgen, de zombie-cursus die toegevoegd is aan de lijst studierichtingen aan de Universiteit van Baltimore.

De richting belooft mensen klaar te stomen voor een "zombie-apocalyps". Dit gebeurt aan de hand van stripverhalen en films over de "levende doden".

Als werkstukken zullen de leerlingen horrorverhalen en dito filmscripts moeten schrijven. Tegelijk leren ze hoe de literatuur en de media werken en leren ze nadenken over de tijdsgeest.

De miljardair, investeerder en filantroop George Soros doneert 100 miljoen dollar (78,5 miljoen euro) aan de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW).

Dat heeft hij gisteren bekendgemaakt.

De gift van Soros’ Open Society Foundation is het grootste bedrag dat de miljardair ooit aan een niet- gouvernementele organisatie heeft gegeven. Het is eveneens de grootste donatie die HRW ooit heeft ontvangen.

Er zijn wel voorwaarden aan verbonden. De organisatie krijgt het komende decennium tien miljoen dollar per jaar, mits ze ieder jaar eenzelfde bedrag weet op te halen bij nieuwe, internationale donoren. Zo wil Soros de organisatie dwingen om minder afhankelijk te zijn van Amerikaanse donoren en haar netwerk uit te breiden naar andere landen. Lees verder..

Vliegen naar ontwikkelingslanden is maar liefst dertien keer gevaarlijker dan naar eerstewereldlanden, wijst een nieuwe studie uit. Wie naar landen als de States, Australië of Japan vliegt, heeft één kans op veertien miljoen om te sterven tijdens een crash. Wie dat doet naar landen in groei, zoals Brazilië, Taiwan of India, heeft één kans op twee miljoen. Vlieg je naar derdewereldlanden zoals er zijn in Afrika of Latijns-Amerika, loopt de crashrate serieus op: maar liefst één op 800.000.

Singapore en Hongkong
Arnold Barnett, een Amerikaanse professor aan het 'Massachusetts Institute of Technology's Sloan School of Management' die al veel onderzoek heeft gedaan naar veiligheid bij het vliegen, komt met die cijfers op de proppen op basis van data uit de periode 2000-2007. Barnett heeft het dus over een duidelijk verschil in de vliegveiligheid. "Dat is geen vage indruk, er is een groot systematisch verschil. Ook binnenlandse vluchten in die landen zijn daaraan onderhevig."

"Zelfs Singapore of Hongkong, waar ze wel de inkomens en de levenskwaliteit van een eerstewereldland hebben, leunt statistisch dichter bij de ontwikkelingslanden aan. Ze hebben hun achterstand nog niet goedgemaakt."

Eerbiedigen van autoriteit
Toch is Barnett, die geïnteresseerd raakte in de veiligheid rond vliegreizen omdat hij zelf grote vliegangst heeft, van oordeel dat de veiligheid wereldwijd toeneemt. "Eén op 800.000 is eigenlijk best weinig", vervolgt hij. "We spreken hier over veilig en heel veilig, niet veilig en gevaarlijk."

Ook culturele verschillen zijn bepalend volgens Barnett. "Zoals het eerbiedigen van autoriteit. Voor sommigen heeft de piloot altijd gelijk, zelfs als hij verkeerd is. Ook individualisme en het vermogen om problemen zelf op te lossen, spelen mee in de verschillen."

Dit jaar hebben zich acht ongelukken met passagiersvliegtuigen voorgedaan waarbij doden vielen. Alle acht vonden ze plaats in ontwikkelingslanden. (DeMorgen)

Als ik ’s morgens naar Amsterdam Centraal fiets om de trein te nemen naar de redactie in Rotterdam, kom ik langs de Passengers Terminal. Daar ligt soms een gigantisch cruiseschip, alsof er een nieuw flatgebouw is gebouwd. Zo’n schip ziet er onaantastbaar uit. Ik dacht altijd dat ze gewoon door de golven sneden en dat je binnen af en toe gezellig meedeinde. Na het zien van de reuzengolf afgelopen maart verloor ik wat van mijn naïviteit. En nu ik onderstaande onlangs gelekte beveiligingscamerabeelden van het Australische schip Pacific Sun heb gezien weet ik al helemaal beter. Het incident vond in juli 2008 plaats, voor de kust van Nieuw-Zeeland. Van de 2403 opvarenden raakten er 42 gewond. Een woordvoerder spreekt van ‘extreme‘ omstandigheden. (Bron:NRC-Next)

Het idee klinkt krankzinnig: het waarnemen van een vulkaanuitbarsting op een exoplaneet op lichtjaren afstand. Toch kan het, zeggen sommige astronomen. Volgens hun berekening kunnen vuilkaanuitbarstingen op exoplaneten die draaien om sterren vlakbij ons eigen zonnestelsel, zoals Proxima Centauri en Sirius A of B, al waargenomen worden als ze meer dan tien tot honderd keer zo zwaar zijn als de uitbarsting van de Pinatubo.

Grote vulkaanuitbarstingen laten kenmerkende sporen in de atmosfeer na, zoals het gas zwaveldioxide. Op een ster is het doorgaans zo heet dat deze gassen daar niet kunnen bestaan. Lees verder..

Smithy, een labrador van twee jaar oud, is geen gewone hond. Het dier kan niet alleen lijken opspeuren voor de Britse politiediensten, het heeft ook nog eens een eigen Twitter-pagina.

Op die manier houdt het beest zijn tientallen volgers op de hoogte van de zaken waarmee ie bezig is.

Smithy en zijn rechtstreekse verantwoordelijken bij de politie van de West Midlands krijgen intussen flink wat kritiek. Het opstarten en het vullen van de Twitter-pagina zou een verkwisting zijn van waardevolle werkuren.